باز شدن سینوس دندان چیست؟ علائم، علت، عوارض و درمان

آیا تا به حال پس از کشیدن دندان، به خصوص دندان‌های عقبی فک بالا، دچار عوارض خاص و نگران کننده‌ای شده‌اید؟ یکی از اتفاقات نسبتاً نادری که ممکن است رخ دهد، باز شدن سینوس دندان است. این موضوع، گرچه می‌تواند نگران‌کننده به نظر برسد، اما با تشخیص به موقع و درمان صحیح، به راحتی قابل مدیریت است و جای نگرانی طولانی‌مدت ندارد.

این مقاله راهنمای جامع شما برای درک کامل این عارضه است. ما به شما خواهیم گفت که علائم باز شدن سینوس چیست، چه عوارضی در صورت نادیده گرفتن آن در انتظار شماست و مهم‌تر از همه، چه راه‌های درمانی مدرن و موثری برای آن وجود دارد. اگر به دنبال اطلاعات دقیق، علمی و به زبان ساده هستید، تا پایان این مطلب با ما همراه باشید.

باز شدن سینوس دندان یعنی چه؟

برای درک بهتر این موضوع، ابتدا لازم است کمی با ساختار صورت و سینوس‌های فک بالا آشنا شویم. در دو طرف بینی و داخل استخوان فک بالا، حفره‌هایی توخالی و پر از هوا به نام سینوس ماگزیلاری (Maxillary Sinus) قرار دارند. کف این سینوس‌ها دقیقاً در بالای ریشه دندان‌های آسیای کوچک و بزرگ فک بالا واقع شده است.
در بسیاری از افراد، بین ریشه این دندان‌ها و کف سینوس تنها یک لایه بسیار نازک استخوانی وجود دارد و در برخی موارد حتی ممکن است ریشه دندان تا داخل حفره سینوس امتداد پیدا کرده باشد.
ارتباط دهانی ـ سینوسی یا OAC (Oro-Antral Communication) زمانی ایجاد می‌شود که پس از کشیدن یکی از دندان‌های فک بالا، این لایه نازک استخوانی آسیب ببیند یا همراه دندان خارج شود. در نتیجه، مسیری مستقیم میان حفره دهان (محل دندان کشیده‌شده) و سینوس ماگزیلاری به وجود می‌آید.
اگر این ارتباط به‌موقع بسته نشود، ممکن است به‌مرور زمان پایدار شده و به فیستول دهانی ـ سینوسی یا OAF (Oro-Antral Fistula) تبدیل شود؛ عارضه‌ای که می‌تواند زمینه‌ساز عفونت‌های مزمن سینوسی باشد.

به زبان ساده : تصور کنید دهان و سینوس شما دو اتاق مجزا هستند که یک “کف/سقف” استخوانی نازک آن‌ها را از هم جدا کرده است. باز شدن سینوس یعنی ایجاد یک حفره در این جداکننده که این دو فضا را به هم متصل می‌کند. این اتفاق به معنای وجود مشکل در خود دندان یا سینوس نیست، بلکه صرفاً یک عارضه ناشی از نزدیکی آناتومیک این دو ساختار به یکدیگر است.

علل اصلی باز شدن سینوس دندان چیست؟

همانطور که اشاره شد، باز شدن سینوس یک بیماری یا عفونت نیست، بلکه یک عارضه مکانیکی است که در حین جراحی یا کشیدن دندان رخ می‌دهد. این اتفاق به دلیل ترکیبی از عوامل آناتومیک بیمار و پیچیدگی‌های فرآیند درمان ایجاد می‌شود. در ادامه به بررسی مهم‌ترین دلایل آن می‌پردازیم:

۱. آناتومی و ساختار فک بیمار (مهم‌ترین علت)

• نزدیکی ریشه به سینوس: اصلی‌ترین دلیل، فاصله بسیار کم بین انتهای ریشه دندان‌های آسیای بزرگ (و گاهی آسیای کوچک) فک بالا با کف سینوس ماگزیلاری است. در برخی افراد، این فاصله تنها یک لایه استخوانی به نازکی کاغذ است یا حتی ریشه دندان به داخل سینوس نفوذ کرده است.
• سینوس‌های بزرگ و پنوماتیزه: در بعضی افراد، سینوس‌های ماگزیلاری به طور طبیعی بزرگ‌تر از حد معمول هستند و فضای بیشتری از استخوان فک بالا را اشغال کرده‌اند. این موضوع باعث نازک‌تر شدن استخوان باقیمانده در زیر سینوس می‌شود.
• پوکی استخوان یا تحلیل استخوان: بیماری‌های لثه، عفونت‌های طولانی‌مدت یا افزایش سن می‌تواند باعث تحلیل رفتن استخوان فک و نازک‌تر شدن دیواره بین ریشه و سینوس شود.

۲. وضعیت دندان و ریشه‌ها

• ریشه‌های بلند، خمیده یا چند شاخه: دندان‌هایی که ریشه‌های غیرمعمول، بلند یا انحنادار دارند، فرآیند کشیدن را دشوارتر می‌کنند و احتمال شکستن استخوان نازک کف سینوس را افزایش می‌دهند.
• وجود کیست یا عفونت در انتهای ریشه (ضایعه پری‌آپیکال): یک کیست یا عفونت مزمن در انتهای ریشه می‌تواند به مرور زمان استخوان اطراف خود، از جمله کف سینوس، را تخریب کند. در این حالت، هنگام کشیدن دندان، این ناحیه ضعیف شده به راحتی باز می‌شود.

۳. پیچیدگی‌های فرآیند کشیدن دندان

• کشیدن سخت و تروماتیک: اگر دندان به استخوان جوش خورده باشد (انکیلوز) یا به شدت تخریب شده باشد، دندانپزشک ممکن است نیاز به استفاده از نیروی بیشتری داشته باشد که این امر می‌تواند منجر به شکستن دیواره استخوانی نازک شود.
• جراحی‌های دندانپزشکی: علاوه بر کشیدن دندان، جراحی‌های دیگری مانند جراحی ایمپلنت دندان، جراحی لیفت سینوس، یا برداشتن کیست‌های بزرگ در فک بالا نیز می‌توانند به صورت خواسته یا ناخواسته باعث ایجاد ارتباط با سینوس شوند.

به طور خلاصه، باز شدن سینوس اغلب تقصیر دندانپزشک یا بیمار نیست، بلکه بیشتر به ساختار آناتومیکی منحصربه‌فرد بیمار و شرایط دندان بستگی دارد.

کدام دندان‌ها بیشتر باعث باز شدن سینوس می‌شوند؟

احتمال باز شدن سینوس برای تمام دندان‌ها یکسان نیست. این عارضه به طور انحصاری به دندان‌های فک بالا محدود می‌شود و در فک پایین به دلیل نبود سینوس‌های مشابه، رخ نمی‌دهد.

میزان ریسک ارتباط مستقیمی با نزدیکی ریشه دندان به کف سینوس ماگزیلاری دارد. بر این اساس، دندان‌ها به ترتیب بیشترین به کمترین احتمال ایجاد این عارضه عبارتند از:

• دندان آسیای بزرگ اول فک بالا (دندان ۶ بالا): این دندان به عنوان مقصر اصلی شناخته می‌شود. ریشه‌های این دندان در اکثر افراد بیشترین نزدیکی و گاهی حتی نفوذ را به داخل کف سینوس ماگزیلاری دارند. به همین دلیل، کشیدن دندان ۶ بالا با بالاترین ریسک باز شدن سینوس همراه است.
• دندان آسیای بزرگ دوم فک بالا (دندان ۷ بالا): این دندان در رتبه بعدی قرار دارد. ریشه‌های آن نیز بسیار به سینوس نزدیک هستند و کشیدن آن می‌تواند منجر به این عارضه شود.
• دندان آسیای بزرگ سوم فک بالا (دندان عقل بالا): موقعیت دندان عقل فک بالا بسیار متغیر است. اگر این دندان در موقعیت مناسبی رویش کرده باشد، ریشه‌های آن نیز می‌توانند در مجاورت سینوس قرار گرفته و حین کشیدن، باعث باز شدن آن شوند.
• دندان‌های آسیای کوچک (پرمولرها) فک بالا (دندان‌های ۴ و ۵ بالا): احتمال وقوع این عارضه در این دندان‌ها کمتر است، اما غیرممکن نیست. در افرادی که سینوس‌های بسیار بزرگی دارند، ممکن است ریشه این دندان‌ها نیز با کف سینوس در تماس باشد.

نکته مهم: دندان‌های جلویی فک بالا (دندان‌های نیش و پیشین) به دلیل فاصله زیاد ریشه‌هایشان از سینوس ماگزیلاری، تقریباً هرگز باعث ایجاد این مشکل نمی‌شوند. بنابراین نگرانی اصلی همیشه معطوف به دندان‌های عقبی فک بالا است.

علائم باز شدن سینوس دندان چیست؟ (از کجا بفهمیم سینوس باز شده؟)

تشخیص قطعی باز شدن سینوس بر عهده دندانپزشک است، اما برخی علائم و نشانه‌ها می‌توانند زنگ خطری برای شما باشند. این علائم می‌توانند بلافاصله پس از کشیدن دندان یا چند روز بعد ظاهر شوند.

علائم فوری (در مطب دندانپزشکی یا ساعات اولیه)

• تست دندانپزشک: دندانپزشک معمولاً پس از کشیدن دندان‌های مشکوک، با روشی به نام “تست والسالوا” (Valsalva test) وضعیت را بررسی می‌کند. در این روش از شما خواسته می‌شود بینی خود را با انگشتان ببندید و به آرامی سعی کنید هوا را از بینی خارج کنید. اگر هوا با صدای “هیس” از محل دندان کشیده شده خارج شود یا حباب‌های هوا دیده شود، نشان‌دهنده باز بودن سینوس است.
• خونریزی کف‌آلود یا حباب‌دار: مشاهده حباب‌های کوچک هوا در خونی که از محل دندان خارج می‌شود، می‌تواند یکی از نشانه‌های اولیه باشد.
• احساس عبور هوا: ممکن است هنگام تنفس، حس کنید هوا بین دهان و بینی شما در جریان است.

علائم تاخیری (چند ساعت تا چند روز پس از کشیدن دندان)

اگر ارتباط کوچک باشد و در مطب تشخیص داده نشود، ممکن است با از بین رفتن لخته خون، علائم زیر ظاهر شوند:

• خروج مایعات از بینی: مهم‌ترین و شایع‌ترین علامت این است که هنگام نوشیدن مایعات (به خصوص آب)، مقداری از آن بدون اختیار از سوراخ بینی همان سمت خارج می‌شود.
• تغییر در کیفیت صدا: ممکن است احساس کنید صدایتان “تو دماغی” شده است، شبیه به زمانی که سرما خورده‌اید.
• احساس فشار یا درد در ناحیه سینوس: درد مبهم، احساس پری یا فشار در گونه، زیر چشم یا در دندان‌های مجاور در همان سمت.
• خونریزی از بینی: خروج خون یا ترشحات خونابه‌ای از بینی در سمتی که دندان کشیده شده است.
• کاهش حس بویایی: در موارد نادر، ممکن است در حس بویایی خود تغییراتی را احساس کنید.
• طعم بد یا بوی نامطبوع در دهان یا بینی: این علامت می‌تواند نشان‌دهنده ورود مواد غذایی به سینوس و شروع عفونت باشد که در ادامه به آن می‌پردازیم.

نکته مهم: داشتن یک یا دو مورد از این علائم (به جز خروج مایعات از بینی که بسیار مشخص است) لزوماً به معنای باز بودن سینوس نیست. مثلاً درد و تورم بعد از کشیدن دندان طبیعی است. اما اگر این علائم به صورت ترکیبی و مداوم وجود داشتند، حتماً باید فوراً با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

افتادن ریشه دندان در سینوس و علائم آن

گاهی در حین فرآیند کشیدن دندان، ممکن است تکه‌ای از ریشه شکسته شده و به داخل حفره سینوس بیفتد. این یک وضعیت اورژانسی است و علائم بسیار مشخصی دارد که با علائم صرفاً “باز شدن سینوس” متفاوت است:

• ناپدید شدن ناگهانی ریشه: دندانپزشک حین کار متوجه می‌شود که ریشه از حفره دندان ناپدید شده و در دهان قابل مشاهده نیست.
• درد حاد و ناگهانی در گونه: بیمار ممکن است درد شدیدی را در ناحیه گونه و زیر چشم، متفاوت از درد کشیدن دندان، تجربه کند.
• خونریزی از بینی: ورود جسم خارجی (ریشه) به سینوس می‌تواند باعث پارگی غشای آن و خونریزی از سوراخ بینی در همان سمت شود.
• شروع عفونت بسیار شدید: اگر ریشه که منبع باکتری است خارج نشود، در روزهای آتی باعث عفونت شدید سینوسی، ترشحات چرکی غلیظ، و بوی بسیار نامطبوع در دهان و بینی خواهد شد.

در صورت بروز این اتفاق، ریشه حتماً باید توسط جراح فک و صورت و با استفاده از روش‌های تخصصی از سینوس خارج گردد.

تفاوت درد سینوس دندان با درد معمولی دندان

تشخیص تفاوت بین دردی که از خود دندان منشأ می‌گیرد و دردی که به دلیل مشکلات سینوسی به دندان‌ها سرایت می‌کند، گاهی دشوار است، اما با توجه به چند نکته کلیدی می‌توان آن‌ها را از هم افتراق داد.

۱. نوع و محل درد

• درد معمولی دندان (منشأ دندانی): این درد معمولاً تیز، موضعی و ضربان‌دار است. شما اغلب می‌توانید با انگشت دقیقاً دندان مشکل‌دار را مشخص کنید. این درد با محرک‌هایی مانند سرما، گرما یا شیرینی تحریک می‌شود و معمولاً در یک دندان یا نهایتاً دندان کناری آن متمرکز است.
• درد سینوسی (منشأ سینوسی): این درد معمولاً گنگ، مبهم و منتشر است و چندین دندان عقبی فک بالا را به طور همزمان درگیر می‌کند. بیمار نمی‌تواند یک دندان خاص را به عنوان منبع درد مشخص کند و احساس می‌کند کل آن ناحیه از فک بالا دردناک است. این درد بیشتر شبیه به احساس فشار یا سنگینی است تا یک درد تیز.

۲. علائم همراه

• درد معمولی دندان: علائم همراه آن معمولاً به دهان محدود می‌شود؛ مانند تورم لثه، حساسیت به لمس در اطراف دندان، یا وجود آبسه (جوش چرکی) روی لثه.
• درد سینوسی: این درد تقریباً همیشه با علائم دیگری همراه است که به بینی و صورت مربوط می‌شوند، مانند:
  • گرفتگی بینی در همان سمت.
  • احساس فشار در گونه، زیر چشم یا پیشانی که با خم شدن به جلو بدتر می‌شود.
  • ترشحات از بینی (شفاف یا چرکی).
  • سردرد و احساس پری در سر.
  • کاهش حس بویایی.

۳. تأثیر حرکت و وضعیت بدن

• درد معمولی دندان: این درد معمولاً با تغییر وضعیت بدن (مانند خم شدن یا دراز کشیدن) تغییر چندانی نمی‌کند.
• درد سینوسی: این درد مشخصاً با خم کردن سر به سمت جلو، دویدن، یا بالا و پایین پریدن تشدید می‌شود. این یکی از کلیدی‌ترین نشانه‌های افتراقی است، زیرا حرکت باعث جابجایی مایعات عفونی در داخل سینوس و افزایش فشار می‌شود.

خلاصه: اگر درد شما در چند دندان عقبی فک بالا پخش شده، با خم شدن بدتر می‌شود و با علائمی مانند گرفتگی بینی همراه است، به احتمال زیاد منشأ آن سینوسی است. اما اگر درد تیز و متمرکز روی یک دندان دارید که به سرما و گرما حساس است، مشکل از خود دندان است. در هر صورت، تشخیص نهایی بر عهده دندانپزشک با معاینه و تهیه عکس رادیوگرافی است.

عوارض جدی باز شدن سینوس دندان در صورت عدم درمان

نادیده گرفتن یک ارتباط باز بین دهان و سینوس، حتی اگر کوچک به نظر برسد، می‌تواند زمینه را برای مشکلات جدی و پیچیده‌ای فراهم کند. باکتری‌های موجود در حفره دهان به راحتی می‌توانند به محیط استریل سینوس راه یافته و عوارض مختلفی را ایجاد کنند. شدت و نوع این عوارض بستگی به این دارد که آیا جسم خارجی (مانند ریشه دندان) وارد سینوس شده است یا خیر.

۱. عوارض اصلی ناشی از ارتباط باز (بدون وجود ریشه در سینوس)

این موارد زمانی رخ می‌دهند که صرفاً یک سوراخ بین دهان و سینوس وجود دارد و باکتری‌ها از این مسیر برای ورود به سینوس استفاده می‌کنند:

• سینوزیت حاد با منشأ دندانی (Odontogenic Sinusitis): این شایع‌ترین و فوری‌ترین عارضه است. ورود باکتری‌ها از دهان به سینوس باعث عفونت و التهاب شدید غشای داخلی آن می‌شود. این فرآیند با مسدود کردن مسیر طبیعی تخلیه سینوس، محیطی ایده‌آل برای رشد باکتری‌ها فراهم می‌کند. علائم آن عبارتند از:
  • درد شدید، ضربان‌دار و سنگین در گونه و زیر چشم.
  • ترشحات چرکی و بدبو از بینی (معمولاً فقط از یک سمت).
  • بوی بسیار بد و زننده در دهان و بینی (کاکوسمیا) که دیگران متوجه آن نمی‌شوند.
  • احساس گرفتگی بینی و سردرد.
• تشکیل فیستول دهانی-سینوسی (Oro-antral Fistula – OAF): اگر سوراخ ایجاد شده برای مدت طولانی (بیش از ۲ تا ۳ هفته) باز بماند، بدن سعی می‌کند دیواره‌های این مسیر را با بافت لثه بپوشاند. در نتیجه، یک تونل دائمی و ترمیم‌ناپذیر بین دهان و سینوس شکل می‌گیرد که به آن «فیستول» می‌گویند. فرد مبتلا به فیستول، هنگام نوشیدن مایعات به طور مداوم با خروج مایعات از بینی مواجه است و عبور دائمی هوا و غذا به داخل سینوس، باعث عفونت‌های مکرر و مزمن می‌شود. درمان فیستول بسیار پیچیده‌تر از بستن یک سوراخ تازه است و نیاز به جراحی‌های پیشرفته‌تر دارد.

۲. عوارض خطرناک ناشی از افتادن ریشه دندان در سینوس

اگر همزمان با باز شدن سینوس، تکه‌ای از ریشه دندان نیز به داخل آن سقوط کند، عوارض به مراتب شدیدتر و خطرناک‌تر خواهند بود، زیرا ریشه به عنوان یک کانون دائمی عفونت (Nidus of Infection) عمل می‌کند:

• سینوزیت مزمن و مقاوم به درمان: این عفونت به دلیل حضور دائمی جسم خارجی (ریشه) به درمان‌های آنتی‌بیوتیکی پاسخ نمی‌دهد و تا زمان خارج نشدن ریشه، به صورت مزمن ادامه خواهد داشت.
• تشکیل سنگ سینوس (Antrolith): با گذشت زمان، املاح معدنی موجود در ترشحات عفونی سینوس (مانند کلسیم) به دور ریشه رسوب کرده و یک توده سخت و سنگی را ایجاد می‌کنند. این سنگ سینوس، التهاب را تشدید کرده و جراحی برای خروج آن را پیچیده‌تر می‌سازد.
• گسترش عفونت به ساختارهای حیاتی: این موارد نادر اما بسیار خطرناک هستند. عفونت شدید و کنترل‌نشده در سینوس می‌تواند از دیواره‌های استخوانی نازک آن عبور کرده و به ساختارهای مجاور سرایت کند:
• عفونت چشم (Orbital Cellulitis): گسترش عفونت به حدقه چشم که می‌تواند باعث تورم شدید پلک، درد در حرکت چشم و حتی تهدید بینایی شود.
• مننژیت یا آبسه مغزی: در موارد بسیار شدید، عفونت می‌تواند از طریق مسیرهای عروقی به مغز راه یافته و عوارض مرگباری مانند مننژیت (التهاب پرده‌های مغز) یا آبسه مغزی ایجاد کند.

به دلیل همین خطرات جدی، پروتکل درمانی استاندارد حکم می‌کند که هرگونه ریشه یا جسم خارجی که وارد سینوس می‌شود، باید در اسرع وقت توسط جراح فک و صورت خارج گردد.

تشخیص باز شدن سینوس دندان چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص قطعی باز شدن سینوس دندان توسط دندانپزشک یا جراح فک و صورت و با ترکیبی از معاینات بالینی و روش‌های تصویربرداری انجام می‌شود. مراحل تشخیص معمولاً به شرح زیر است:

۱. معاینه بالینی و بررسی علائم بیمار

اولین قدم، گوش دادن به شکایت‌های بیمار است. علائمی مانند خروج مایعات از بینی هنگام نوشیدن، صدای تو دماغی، یا احساس عبور هوا بین دهان و بینی، دندانپزشک را به شدت به وجود ارتباط دهانی-سینوسی مشکوک می‌کند.

۲. تست‌های تشخیصی در مطب

دندانپزشک برای تأیید شک خود، ممکن است یک یا چند تست ساده و بدون درد را در مطب انجام دهد:

• تست والسالوا (Valsalva Test): این رایج‌ترین و معتبرترین تست است. از بیمار خواسته می‌شود بینی خود را با دو انگشت محکم ببندد و سپس به آرامی (بدون فشار زیاد) سعی کند هوا را از بینی خارج کند. اگر ارتباطی بین دهان و سینوس وجود داشته باشد، هوا با صدای “هیس” از محل دندان کشیده شده خارج می‌شود یا حباب‌های هوا در خونابه آن ناحیه دیده می‌شود. این تست مثبت بودن ارتباط را تأیید می‌کند.
• بررسی با پروب (Probing): دندانپزشک ممکن است با یک وسیله باریک و مدرج به نام “پروب پریودنتال” به آرامی و با احتیاط عمق حفره دندان را بررسی کند. اگر نوک پروب بدون مقاومت بیش از حد وارد فضای خالی شود، نشان‌دهنده نبودن کف استخوانی سینوس و باز بودن آن است. این کار باید با مهارت و ملایمت انجام شود تا به غشای سینوس آسیب نرساند.

۳. تصویربرداری رادیوگرافی

برای بررسی دقیق‌تر وضعیت، به خصوص در موارد مشکوک یا پیچیده، از روش‌های تصویربرداری استفاده می‌شود:

• عکس رادیوگرافی پری‌آپیکال (PA): این عکس کوچک دندانی می‌تواند شکستگی کف سینوس یا کدورت ناشی از تجمع خون یا عفونت در سینوس را نشان دهد.
• رادیوگرافی پانورامیک (OPG): این عکس نمای کلی از هر دو فک را ارائه می‌دهد و می‌تواند سطح مایعات در سینوس یا وجود ریشه باقیمانده را نشان دهد.
• سی‌بی‌سی‌تی (CBCT – Cone Beam Computed Tomography): این روش استاندارد طلایی برای تشخیص دقیق است. CBCT یک اسکن سه‌بعدی از فک و صورت ارائه می‌دهد که نه تنها وجود و اندازه دقیق سوراخ را نشان می‌دهد، بلکه وضعیت غشای سینوس، وجود عفونت، و مهم‌تر از همه، موقعیت دقیق ریشه دندان در صورت افتادن به داخل سینوس را با وضوح بسیار بالا مشخص می‌کند. این تصویربرداری برای برنامه‌ریزی جراحی‌های پیچیده ضروری است.

ترکیب این روش‌ها به دندانپزشک اجازه می‌دهد تا با اطمینان کامل، وجود ارتباط دهانی-سینوسی، اندازه آن و هرگونه عارضه همراه مانند افتادن ریشه را تشخیص داده و بهترین طرح درمان را ارائه دهد.

درمان باز شدن سینوس دندان

روش درمان باز شدن سینوس دندان به دو عامل اصلی بستگی دارد: اندازه سوراخ ایجاد شده و زمان تشخیص آن. هدف اصلی در تمام روش‌ها، بستن مسیر ارتباطی بین دهان و سینوس برای جلوگیری از عفونت و ایجاد یک سد محافظ است. درمان می‌تواند از اقدامات ساده و مراقبتی تا جراحی‌های پیچیده متغیر باشد.

درمان سوراخ کوچک سینوس بعد از کشیدن دندان

اگر سوراخ ایجاد شده بسیار کوچک باشد (معمولاً کمتر از ۲ میلی‌متر) و بلافاصله پس از کشیدن دندان تشخیص داده شود، اغلب نیازی به جراحی پیچیده نیست. در این موارد، بدن توانایی ترمیم خودبه‌خودی را دارد. درمان بر پایه حفظ لخته خون در محل دندان کشیده شده استوار است، زیرا این لخته به عنوان یک داربست طبیعی برای بسته شدن سوراخ عمل می‌کند.

دندانپزشک اقدامات زیر را انجام می‌دهد:

• تحریک تشکیل لخته: اطمینان از پر شدن حفره با یک لخته خون سالم.
• استفاده از مواد کمکی: گاهی اوقات برای حمایت از لخته، از مواد قابل جذبی مانند ژلفوم (Gelfoam) یا کلاژن در داخل حفره استفاده می‌شود.
• بخیه زدن: ممکن است لثه‌های اطراف حفره به آرامی به هم نزدیک و با یک یا دو بخیه ساده بسته شوند تا لخته خون در جای خود ثابت بماند.

علاوه بر این، رعایت مراقبت‌های ویژه توسط بیمار (که در بخش‌های بعدی به آن می‌پردازیم) برای موفقیت این روش درمانی حیاتی است.

چه زمانی باز شدن سینوس نیاز به جراحی دارد؟

جراحی برای بستن سینوس در شرایط زیر ضروری است:

• سوراخ‌های بزرگتر: اگر اندازه سوراخ بیشتر از ۳-۲ میلی‌متر باشد، احتمال بسته شدن خودبه‌خودی آن بسیار کم است و لخته خون به تنهایی نمی‌تواند این فضا را پوشش دهد.
• تشخیص دیرهنگام: اگر ارتباط دهانی-سینوسی چند روز یا چند هفته پس از کشیدن دندان تشخیص داده شود، لبه‌های زخم شروع به ترمیم کرده و فیستول تشکیل شده است. در این حالت، دیگر امکان بسته شدن خودبه‌خودی وجود ندارد.
• نبود استخوان کافی: اگر دیواره استخوانی بین دهان و سینوس به طور کامل از بین رفته باشد، نیاز به یک پوشش بافتی محکم‌تر از لخته خون است.
• همراهی با عفونت: در صورت وجود سینوزیت فعال، معمولاً ابتدا عفونت با دارو کنترل شده و سپس جراحی برای بستن مسیر ارتباطی انجام می‌شود.

بخیه و فلپ لثه برای بستن سینوس دندان