قفل شدن فک چیست؟ علت، علائم و روشهای درمان
قفل شدن فک وضعیتی دردناک و آزاردهنده است که در آن فرد نمیتواند دهان خود را بهطور کامل باز یا بسته کند. این مشکل ممکن است بهصورت ناگهانی هنگام یک خمیازه ساده رخ دهد یا بهمرور زمان و با احساس گرفتگی در عضلات صورت شکل بگیرد و عملکردهای روزمره مانند جویدن و صحبت کردن را مختل کند.
اگرچه گیر کردن یا باز نشدن فک در ابتدا بسیار نگرانکننده به نظر میرسد، اما در بیشتر موارد یک مشکل موقتی است و با اقدامات پزشکی بهموقع، کاملاً برطرف میشود. در این مقاله قصد داریم به زبانی ساده و علمی بررسی کنیم که علت قفل شدن فک چیست، با چه علائمی بروز پیدا میکند و متخصصان چه روشهایی را برای درمان سریع و قطعی آن پیشنهاد میدهند.
قفل شدن فک چیست؟ (بررسی دو حالت اصلی)
وقتی صحبت از «قفل شدن فک» میشود، بیشتر افراد تصور میکنند این عارضه تنها یک شکل دارد. اما در علم دندانپزشکی و فک و صورت، این اختلال به دو حالت کاملاً متفاوت تقسیم میشود که مکانیزم هرکدام با دیگری فرق دارد:
- حالت اول: دهان بهخوبی باز نمیشود (محدودیت در باز شدن فک) این وضعیت که در اصطلاح پزشکی به آن «تریسموس» (Trismus) میگویند، زمانی رخ میدهد که عضلات جونده دچار اسپاسم و گرفتگی شدید شوند یا دیسک مفصل فک از جای خود جابهجا شده باشد. در این حالت، فک در حالت بسته یا نیمهباز سفت میشود و فرد نمیتواند دهان خود را به اندازه طبیعی (برای غذا خوردن یا حتی معاینه دندانپزشکی) باز کند.
- حالت دوم: دهان در حالت باز گیر کرده و بسته نمیشود (دررفتگی فک) این حالت که معمولاً هنگام یک خمیازه عمیق، خندیدن با صدای بلند یا گاز زدن یک لقمه بزرگ اتفاق میافتد، ناشی از «دررفتگی مفصل فک» (TMJ Dislocation) است. در این وضعیت، انتهای استخوان فک پایین (کوندیل) از کاسه مفصلی خود خارج شده و جلوتر از حد طبیعی گیر میافتد. در نتیجه، فرد نمیتواند دهان خود را ببندد و این وضعیت معمولاً به مداخله اورژانسی برای جا انداختن فک نیاز دارد.
علت قفل شدن فک چیست؟
قفل شدن فک یک بیماری مستقل نیست، بلکه نشانهای از یک مشکل زمینهای در سیستم عضلانی، عصبی یا مفصلی صورت است. پزشکان و دندانپزشکان دلایل این عارضه را به موارد زیر دستهبندی میکنند:
۱. اختلال مفصل فک (TMJ) و جابهجایی دیسک
مفصل گیجگاهی فکی (مفصلی که فک پایین را به جمجمه متصل میکند) دارای یک دیسک غضروفی کوچک است که به حرکت نرم فک کمک میکند. اگر این دیسک به دلیل فرسودگی، فشار یا آناتومی نامناسب از جای خود جابهجا شود، جلوی حرکت استخوان فک را میگیرد و باعث قفل شدن ناگهانی آن (بهویژه در حالت بسته) میشود.
۲. استرس، دندانقروچه و اسپاسم عضلات
فشارهای عصبی و استرس روزمره باعث میشود افراد بهصورت ناخودآگاه (بهخصوص در خواب) دندانهای خود را روی هم فشار دهند (دندانقروچه). این فشار مداوم، عضلات قوی فک را دچار خستگی مفرط، التهاب و در نهایت اسپاسم (گرفتگی شدید) میکند که باز کردن دهان را بسیار سخت و دردناک میسازد.
۳. جراحی یا عفونت دندان عقل
دندانهای عقل در انتهای دهان و در مجاورت اصلیترین عضلات و اعصاب فک قرار دارند. وجود عفونت شدید در دندان عقل (مانند پریکورونیت) یا پشت سر گذاشتن یک جراحی سخت برای خارج کردن دندان عقل نهفته، میتواند به عضلات اطراف آسیب بزند یا آنها را ملتهب کند و منجر به بروز عارضه تریسموس (محدودیت باز شدن دهان) شود.
۴. باز ماندن طولانیمدت دهان در جلسات دندانپزشکی
گاهی اوقات در درمانهای طولانیمدت دندانپزشکی (مانند عصبکشیهای پیچیده یا جراحیهای طولانی)، بیمار مجبور است دهان خود را برای یک تا چند ساعت کاملاً باز نگه دارد. این وضعیت، عضلات و رباطهای مفصل فک را تحت کشش بیش از حد قرار داده و ممکن است تا چند روز پس از درمان، باعث قفل شدن یا گرفتگی فک شود.
۵. ضربه، تصادف یا دررفتگی فک
هرگونه آسیب فیزیکی مستقیم بهصورت (مانند ضربه در ورزش، تصادفات رانندگی یا زمین خوردن) میتواند به ساختار مفصل یا استخوان فک آسیب بزند. همچنین، باز کردن بیش از حد دهان هنگام خمیازه عمیق یا گاز زدن خوراکیهای بزرگ میتواند باعث دررفتگی فک (خروج استخوان از کاسه مفصل) و گیر کردن آن در حالت باز شود.
۶. التهاب، آرتروز یا بیماریهای مفصلی
مفصل فک نیز مانند سایر مفاصل بدن (مثل زانو یا دست) میتواند تحت تأثیر بیماریهای فرسایشی و التهابی قرار بگیرد. ابتلا به آرتروز (استئوآرتریت) یا روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) باعث تخریب غضروفهای مفصل فک، ایجاد ساییدگی، درد شدید و در نهایت خشکی و قفل شدن آن میشود.
۷. عوارض جانبی برخی داروها و بیماریهای عصبی (مورد افزوده شده)
مصرف برخی از داروهای خاص (بهویژه برخی داروهای اعصاب و روان یا ضد تهوع) ممکن است بهصورت نادر باعث ایجاد انقباضات ناخواسته عضلانی در ناحیه سر و صورت شود. علاوه بر این، برخی بیماریهای عفونی خطرناک اما نایاب مانند کزاز (Tetanus) مستقیماً روی سیستم عصبی و عضلانی تأثیر گذاشته و عضلات فک را بهطور کامل و دائم قفل میکنند (که در گذشته به این بیماری لوکجا یا Lockjaw میگفتند(.
۸. پرتو درمانی در ناحیه سر و گردن (مورد افزوده شده)
افرادی که به دلیل درمان بیماریهای خاص در ناحیه سر، گردن یا دهان تحت پرتو درمانی (رادیوتراپی) قرار میگیرند، ممکن است دچار عارضهای به نام «فیبروز عضلانی» شوند. در این حالت، بافت عضلات جونده سفت و کمتحرک شده و بهمرور زمان توانایی باز شدن کامل دهان کاهش مییابد.
شایعترین علائم قفل شدن فک
قفل شدن فک (چه بهصورت باز و چه بسته) معمولاً با یک یا چند مورد از علائم هشداردهنده زیر همراه است:
- محدودیت حرکتی مشهود: ناتوانی در باز کردن دهان به اندازه طبیعی (معیار استاندارد: قرارگیری سه انگشت بهصورت عمودی بین دندانهای بالا و پایین) یا گیر کردن فک و بسته نشدن آن.
- درد و حساسیت موضعی: احساس درد مبهم، کوفتگی یا تیرکشنده در ناحیه فک، صورت و جلوی گوش که هنگام جویدن، صحبت کردن یا خمیازه کشیدن تشدید میشود.
- صداهای مفصلی (کلیک فک): شنیدن صدای «تقتق»، «کلیک» یا ساییدگی (کریپتاسیون) هنگام باز و بسته کردن دهان.
- دردهای ارجاعی: سردردهای تنشی مداوم (بهویژه در شقیقهها)، گوشدرد، وزوز گوش یا احساس گرفتگی در گوش بدون وجود عفونت گوش.
- اختلال در عملکرد دهان: مشکل در جویدن غذاهای سفت، اختلال در بلع و ناتوانی در مسواک زدن صحیح.
- اسپاسم و تورم: احساس سفتی و گرفتگی شدید در عضلات گونه و گردن، همراه با تورم یا التهاب در یک یا هر دو طرف صورت.
قفل شدن فک چه زمانی خطرناک است؟ (علائم هشداردهنده)
در بیشتر مواقع، قفل شدن فک یک مشکل آزاردهنده اما موقتی است که ریشه عضلانی یا مفصلی دارد. با این حال، اگر این عارضه با هر یک از علائم زیر همراه باشد، از یک مشکل ساده دندانپزشکی فراتر رفته و به یک اورژانس پزشکی تبدیل میشود که نیازمند مراجعه فوری به بیمارستان است:
- تب بالا، لرز و تورم شدید: تورم سریع در ناحیه فک، زیر چانه یا گردن همراه با تب، نشاندهنده عفونتهای بسیار خطرناک (مانند آبسه عفونی دندان عقل یا آنژین لودویگ) است که میتواند به سرعت در بدن پخش شود.
- مشکل در تنفس یا بلع آب دهان: اگر التهاب و اسپاسم به قدری پیشرفت کند که مسیر هوایی یا گلوی بیمار را تحت فشار قرار دهد و تنفس یا قورت دادن آب دهان سخت شود، یک تهدید جدی محسوب میشود.
- پس از ضربه شدید به سر و صورت: قفل شدن فک پس از تصادف یا زمین خوردن، اگر با خونریزی از دهان، تغییر شکل واضح صورت یا بیحسی شدید همراه باشد، نشانه قطعی دررفتگی حاد یا شکستگی استخوان فک است.
- دررفتگی کامل (باز ماندن دهان به مدت طولانی): اگر فک در حالت باز گیر کرده باشد، تأخیر در جا انداختن آن باعث اسپاسم شدیدتر عضلات شده و بازگرداندن فک به جای خود را بسیار سخت، دردناک و نیازمند داروهای شلکننده یا بیهوشی میکند.
- بیحسی صورت یا تغییر در بینایی: بروز ناگهانی ضعف، فلج در نیمی از صورت، یا مشکلات بینایی همزمان با قفل شدن فک، میتواند زنگ خطری برای آسیبهای جدی عصبی باشد.
- سفت شدن فک بعد از بریدگی عمیق (خطر بیماری کزاز): اگر اخیراً بدن شما با یک جسم آلوده یا زنگزده بریده شده (و واکسن کزاز نزدهاید)، سفت شدن تدریجی عضلات فک و قفل شدن دهان، اولین و مهمترین نشانه بیماری خطرناک کزاز است که به مداخله فوری پزشکی نیاز دارد.
وقتی فک قفل میکند چه کار کنیم؟ (اقدامات فوری)
اقدامات اولیه بستگی به این دارد که فک شما در کدام حالت قفل شده باشد. با انجام این مراحل ساده و علمی، میتوانید شرایط را در خانه مدیریت کنید:
حالت اول: فک قفل شده و «باز نمیشود» (گرفتگی عضلانی یا تریسموس)
اگر فک شما سفت شده و دهانتان به سختی باز میشود، این مراحل را به ترتیب انجام دهید:
- آرامش خود را حفظ کنید: استرس و ترس، ناخودآگاه عضلات صورت را منقبضتر و قفل فک را شدیدتر میکند. چند نفس عمیق بکشید تا بدنتان شل شود.
- استفاده از کمپرس گرم: یک حوله گرم یا کیسه آب گرم را به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه روی ناحیه گوش، گونه و زاویه فک قرار دهید. گرما جریان خون را افزایش داده و اسپاسم عضلات را برطرف میکند.
- ماساژ بسیار ملایم: با نوک انگشتان اشاره و وسط، عضلات گونه (کمی پایینتر از گوش) را بهصورت دورانی و بسیار نرم ماساژ دهید. اگر احساس درد شدید کردید، ماساژ را متوقف کنید.
- فک را با زور باز نکنید: هرگز سعی نکنید با دست یا قرار دادن وسیلهای بین دندانها، دهانتان را به زور باز کنید. این کار میتواند آسیب جدی به دیسک مفصل فک وارد کند.
- مصرف مسکنهای ضدالتهاب: در صورت نداشتن منع پزشکی، مصرف یک قرص ضدالتهاب مانند ایبوپروفن یا ژلوفن میتواند درد و التهاب مفصل را کاهش دهد.
- تغذیه نرم: تا زمان باز شدن فک، فقط از غذاهای نرم و مایعات استفاده کنید و از جویدن آدامس یا گاز زدن غذاهای سفت خودداری کنید.
حالت دوم: فک قفل شده و «بسته نمیشود» (دررفتگی فک)
اگر بعد از خمیازه یا خندیدن فک شما در حالت کاملاً باز گیر کرده است:
- به هیچوجه خودسرانه فک را جا نیندازید: تلاش خودسرانه شما یا اطرافیان برای بستن فک با فشار، میتواند باعث پاره شدن رباطهای مفصل و آسیب به اعصاب صورت شود.
- حمایت از فک پایین: با دست یا با بستن یک روسری نرم از زیر چانه به دور سر، فک را به آرامی حمایت کنید تا معلق نماند و عضلات بیشتر خسته نشوند.
- مراجعه فوری به اورژانس یا دندانپزشک: این وضعیت یک اورژانس پزشکی است. باید سریعاً به نزدیکترین مرکز درمانی یا دندانپزشکی شبانهروزی مراجعه کنید تا متخصص فک و صورت با مانور دندانپزشکی مخصوص، فک شما را بدون آسیب در چند ثانیه جا بیندازد.
روشهای درمان تخصصی قفل شدن فک
اگر مشکل قفل شدن فک با اقدامات اولیه برطرف نشود یا بهطور مداوم تکرار شود، دندانپزشک یا متخصص فک و صورت بر اساس علت ریشهای، درمانهای تخصصی زیر را تجویز میکند:
- استفاده از نایت گارد (محافظ دندان): برای افرادی که علت قفل شدن فک آنها دندانقروچه یا ساییدن دندانها روی هم در خواب است، دندانپزشک یک نایت گارد (صفحه پلاستیکی مخصوص) قالبگیری میکند. این ابزار فشار روی مفصل فک (TMJ) را برمیدارد و مانع اسپاسم عضلات میشود.
- دارودرمانی تخصصی: پزشک ممکن است داروهای قویتری از مسکنهای معمولی تجویز کند؛ از جمله شلکنندههای عضلانی (برای رفع اسپاسم شدید عضلات صورت) یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی قوی.
- تزریق بوتاکس (Botox): در مواردی که گرفتگی عضلات فک بسیار شدید و مزمن است، تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) بهطور مستقیم درون عضلات جونده (عضلات ماستر) انجام میشود. این کار با فلج موقت عضلات، فشار و اسپاسم فک را برای چند ماه کاملاً از بین میبرد.
- فیزیوتراپی و تمرینات کششی فک: متخصص فیزیوتراپی با استفاده از تکنیکهای دستی، التراسوند، لیزر درمانی سرد و آموزش ورزشهای ملایم بازسازی فک، به بهبود دامنه حرکتی فک و کاهش خشکی مفصل کمک میکند.
- شستشوی مفصل فک (آرتروسنتز): یک روش کمتهاجمی است که در آن پزشک با استفاده از سوزنهای مخصوص، مایع مفصلی فک را شستشو میدهد تا عوامل التهابی و چسبندگیهای داخل مفصل که مانع حرکت دیسک میشوند را خارج کند.
- جراحی مفصل فک (آخرین راهکار): تنها در صورتی که مفصل فک دچار تخریب شدید ساختاری، آرتروز پیشرفته یا جابهجایی غیرقابل بازگشت دیسک شده باشد و هیچکدام از درمانهای بالا پاسخ ندهند، جراحی باز یا آرتروسکوپی فک انجام میشود.
قفل شدن فک بعد از جراحی دندان عقل (آیا طبیعی است؟)
بله، این عارضه بسیار شایع و کاملاً طبیعی است. قفل شدن فک یا محدودیت در باز کردن دهان (تریسموس) بعد از کشیدن دندان عقل (بهویژه دندانهای نهفته فک پایین)، معمولاً به سه دلیل زیر رخ میدهد:
- التهاب طبیعی پس از جراحی: بافتها و عضلات اطراف محل جراحی دچار تورم میشوند که این تورم، حرکت آزادانه فک را محدود میکند.
- تزریق بیحسی: گاهی سوزن بیحسی دندانپزشکی از داخل یا مجاورت عضلات جونده عبور میکند و باعث ایجاد اسپاسم و گرفتگی موقت در آن ناحیه میشود.
- خستگی عضلانی: باز ماندن دهان در طول فرآیند جراحی، عضلات مفصل فک را تحت کشش قرار میدهد.
روند بهبود و اقدامات لازم (مهم): این حالت معمولاً در ۴۸ ساعت اول به اوج خود میرسد و طی یک تا دو هفته بهمرور کاملاً برطرف میشود. برای تسریع درمان، این اقدامات اختصاصی را انجام دهید:
- ساعت اول (کمپرس سرد): فقط از کیسه یخ روی گونه استفاده کنید تا تورم و التهاب جراحی کاهش یابد (برخلاف گرفتگیهای عادی فک که گرم کردن توصیه میشود).
- از روز سوم به بعد (کمپرس گرم): حالا از حوله گرم استفاده کنید تا خونرسانی بیشتر شده و اسپاسم عضلات فک باز شود.
- داروهای تجویزی: آنتیبیوتیکها و مسکنهای ضدالتهابی که دندانپزشک تجویز کرده را دقیقاً سر ساعت مصرف کنید.
- ورزش ملایم: از روز سوم سعی کنید دهان را به آرامی و تا جایی که درد شدیدی ندارد، باز و بسته کنید تا عضلات از خشکی درآیند.
هشدار: اگر قفل شدن فک بعد از یک هفته نه تنها بهتر نشد بلکه با تب بالا، تورم شدیدتر یا خروج چرک بدبو همراه بود، نشانه عفونت است و باید فوراً به جراح خود مراجعه کنید.
برای قفل شدن فک به چه پزشکی مراجعه کنیم؟
برای تشخیص دقیق و درمان سریع قفل شدن فک، بسته به نوع و شدت مشکل باید به یکی از مراجع زیر مراجعه کنید:
- دندانپزشک عمومی: بهترین گزینه برای بررسیهای اولیه است. دندانپزشک میتواند مشکلاتی مانند دندانقروچه یا التهاب خفیف مفصل را تشخیص داده و با تجویز دارو یا ساخت «نایت گارد»، عارضه را درمان کند.
- متخصص جراحی دهان، فک و صورت: اگر فک شما در حالت باز گیر کرده (دررفتگی مفصل)، صورتتان آسیب فیزیکی دیده، یا مشکل ناشی از نهفتگی پیچیده دندان عقل باشد، این متخصص با مانورهای دستی یا جراحی مشکل را برطرف میکند.
- متخصص بیماریهای دهان، فک و صورت: برای دردهای مزمن و طولانیمدت مفصل گیجگاهی-فکی (TMJ)، اسپاسمهای شدید عضلانی و آرتروز فک، این متخصص درمانهای غیرجراحی تخصصی (مانند تزریق بوتاکس یا داروهای خاص) را ارائه میدهد.
- اورژانس بیمارستان: فقط در موارد اورژانسی؛ یعنی زمانی که فک در حالت باز قفل شده و به دندانپزشک دسترسی ندارید، یا زمانی که باز نشدن فک با تب بالا و تنگی نفس (احتمال عفونت حاد یا کزاز) همراه است.
سخن پایانی: قفل شدن فک ترسناک است، اما درمان دارد!
تجربه قفل شدن فک، چه زمانی که دهان باز نمیشود و چه زمانی که در حالت باز گیر میکند، قطعاً دلهرهآور است؛ اما همانطور که در این مقاله بررسی کردیم، این عارضه در اکثر مواقع ریشه در اسپاسمهای عضلانی، استرس، دندانقروچه یا عوارض موقت پس از جراحیهای دندانپزشکی دارد و بهخوبی قابل درمان است.
مهمترین قانون این است که در لحظه قفل شدن فک، خونسردی خود را حفظ کنید و هرگز سعی نکنید دهان را با فشار و زور باز یا بسته کنید. اگر با اقدامات اولیه خانگی بهبودی حاصل نشد یا علائم هشداردهندهای مثل تب و دردهای شدید داشتید، مراجعه بهموقع به دندانپزشک یا متخصص فک و صورت میتواند شما را در سریعترین زمان ممکن از این وضعیت کلافهکننده نجات دهد.
مقالات پیشنهادی بینالمللی درباره قفل شدن فک
برای مطالعه بیشتر درباره قفل شدن فک، منابع زیر میتوانند مفید باشند:
سؤالات متداول درباره قفل شدن فک
قفل شدن فک چیست؟
قفل شدن فک به حالتی گفته میشود که فرد نمیتواند دهان خود را بهاندازه طبیعی باز کند یا فک هنگام باز و بسته شدن گیر میکند. در بعضی موارد نیز دهان در حالت باز باقی میماند و بسته نمیشود که ممکن است نشانه دررفتگی فک باشد. محدود شدن باز شدن دهان اصطلاحاً «تریسموس» نامیده میشود.
علت قفل شدن فک چیست؟
اختلال مفصل گیجگاهیـفکی، جابهجایی دیسک مفصل، اسپاسم عضلات، دندانقروچه، استرس، آرتروز، ضربه، عفونت دندان و جراحی دندان عقل از علتهای احتمالی قفل شدن فک هستند. برای تعیین علت دقیق، وضعیت فک و میزان باز شدن دهان باید معاینه شود.
وقتی فک قفل میکند چه کار کنیم؟
در صورت محدودیت خفیف، به فک استراحت دهید، غذای نرم مصرف کنید و از جویدن آدامس، خوردن غذاهای سفت و باز کردن زیاد دهان خودداری کنید. فک را با فشار حرکت ندهید. اگر دهان در حالت باز گیر کرده یا درد، تورم و محدودیت حرکت شدید است، برای معاینه مراجعه کنید.
چگونه فک قفلشده را باز کنیم؟
فک قفلشده را نباید با فشار یا حرکات ناگهانی باز کرد؛ زیرا ممکن است آسیب مفصل و عضلات تشدید شود. روش درمان به علت قفل شدن بستگی دارد و ممکن است شامل دارو، فیزیوتراپی، تمرینات کنترلشده، درمان دندان یا جا انداختن تخصصی دررفتگی باشد. جا انداختن فک در خانه توصیه نمیشود.
آیا قفل شدن فک خطرناک است؟
قفل شدن فک همیشه خطرناک نیست؛ اما اگر دهان در حالت باز باقی مانده، علائم پس از ضربه ایجاد شده یا همراه با تب، تورم شدید، درد فزاینده، مشکل در بلع یا تنفس باشد، باید سریعاً ارزیابی پزشکی انجام شود. شکستگی یا دررفتگی احتمالی فک نیز یک وضعیت اورژانسی محسوب میشود.
قفل شدن فک بعد از جراحی دندان عقل طبیعی است؟
محدود شدن باز شدن دهان پس از جراحی دندان عقل میتواند به دلیل التهاب، درد، اسپاسم عضلات یا باز ماندن طولانی دهان هنگام جراحی ایجاد شود. این مشکل معمولاً باید بهتدریج بهتر شود. در صورت بدتر شدن محدودیت، تب، تورم رو به افزایش، ترشح چرکی یا درد شدید باید با دندانپزشک تماس گرفت.
قفل شدن فک بعد از دندان عقل چقدر طول میکشد؟
مدت بهبود به شدت جراحی، میزان التهاب و علت محدودیت بستگی دارد. در بسیاری از موارد، محدودیت موقتی است و طی روزها یا چند هفته بهبود پیدا میکند. اگر باز شدن دهان بهتر نشود یا محدودیت بیشتر شود، معاینه برای بررسی عفونت یا سایر عوارض ضروری است.
آیا استرس باعث قفل شدن فک میشود؟
استرس میتواند باعث فشار دادن دندانها، دندانقروچه و انقباض مداوم عضلات فک شود. این شرایط ممکن است درد، خشکی یا محدودیت حرکت فک را ایجاد یا تشدید کند؛ بااینحال، قفل شدن فک نباید بدون معاینه فقط به استرس نسبت داده شود.
علت قفل شدن فک هنگام خمیازه چیست؟
باز کردن بیشازحد دهان هنگام خمیازه میتواند در افراد مبتلا به اختلال مفصل فک، شلی مفصل یا سابقه دررفتگی باعث گیر کردن یا دررفتگی فک شود. هنگام خمیازه بهتر است دهان بیشازحد باز نشود و فک با دست حمایت شود. اگر دهان باز مانده و بسته نمیشود، باید برای درمان مراجعه کرد.
